Πρότυπα

Πρότυπα

Έψαχνε να βρει το σπίτι της μα ήταν χαμένο μέσα στο δάσος. Επέστρεφε από το σχολείο και είχε στην πλάτη έναν τεράστιο σάκο γεμάτο με βιβλία...

Κυριακή, 18 Νοεμβρίου 2012

ΧΑΡΗΣ ΒΛΑΒΙΑΝΟΣ : ΣΟΝΕΤΑ ΤΗΣ ΣΥΜΦΟΡΑΣ : 67

Πλήττεις. Όλο και πιο πολύ. Όλο και συχνότερα.
Διαβάζεις ό,τι τύχει και πέσει στα χέρια σου μήπως και ξεχαστείς λιγάκι:
πιάνεις το De pictura sacra. Ούτε την εισαγωγή δε μπορείς να ολοκληρώσεις.
Στα είκοσι μπορεί ο φανατισμός του Μπορρομέο να σε διασκέδαζε
τώρα όμως τον βρίσκεις αποκρουστικό.
Στην κατάσταση που βρίσκεσαι, οι κανόνες της ορθής αγιογραφίας σε μάραναν.
Ο Ερμαφρόδιτος του Μπεκαντέλλι έχει όντως κάποιο ενδιαφέρον,
αλλά ο Μαρτιάλης είναι πιο ευφάνταστος απ' αυτό το "διαμάντι του βούρκου".
Αρχίζεις να ξεφυλλίζεις το βιβλίο του Florentius Musicus.
Έξυπνα τα σχόλια, ωραίες οι εικονογραφήσεις, άξιος ο καρδινάλιος Σφόρτσα
αλλά σήμερα είναι Τρίτη, 10 Αυγούστου του 2010, κι εσύ βρίσκεσαι στην Τήνο,
όχι στο Μιλάνο του Quattrocento, και η καρδιά σου είναι βαριά σαν πέτρα
και θα 'θελες κάποιος να την πιάσει στα χέρια του και να την πετάξει
στη θάλασσα, να πάει κατευθείαν στον πάτο. Τώρα.

(από τα Σονέτα της Συμφοράς)

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου